مقایسه سه نظام معمولی و سه نظام هیدرولیک
مقایسه سه نظام معمولی و سه نظام هیدرولیک
دستگاههای تراش مدرن نیازمند ابزارهایی هستند که هم سرعت بالا داشته باشند و هم قدرت کافی برای گیرش قطعه را فراهم کنند. سهنظامها به عنوان رابط اصلی بین قطعه و دستگاه عمل میکنند. انتخاب بین سه نظام معمولی (مکانیکی) و سه نظام هیدرولیک تصمیم مهمی است که اثر مستقیمی بر بهرهوری کارگاه دارد.
سه نظام معمولی؛ سادگی و اطمینان
سه نظام معمولی از یک مکانیزم مهرهای (Key) استفاده میکند. اپراتور با استفاده از یک آچار مخصوص، مهره میانی را میچرخاند و فکها باز و بسته میشوند. این نوع سهنظام از نظر ساختاری ساده است، هزینه کمتری دارد و تعمیر آن آسان است.
کارگاههای کوچک و قطعهسازان که قطعات مختلفی تولید میکنند، معمولاً از این نوع استفاده میکنند. مزیت بزرگ آن این است که حتی اگر نیروی برق قطع شود، فکها قطعه را محکم نگه میدارند. همچنین، اپراتور میتواند با حس دست خود میزان سفت بودن گیرش را کنترل کند.
سه نظام هیدرولیک؛ سرعت و یکنواختی
در سمت دیگر، سه نظام هیدرولیک قرار دارد. این سیستم از فشار روغن هیدرولیک برای حرکت فکها استفاده میکند. یک پیستون داخلی تحت فشار روغن، فکها را به سمت قطعه هل میدهد. اپراتور فقط دکمه یا شیری را در کنترل پنل میفشارد و نظام با فشار ثابت بسته میشود.
مزیت اصلی این سرعت در بالا است. در تولید انبوه که زمان یک عامل حیاتی است، حذف عملیات دستی باز و بسته کردن باعث صرفهجویی زمان زیادی میشود. همچنین، فشار روغن همیشه ثابت است و این یعنی هر قطعه با قدرت یکسانی بسته میشود.
مقایسه دقت و نگهداری
سه نظام هیدرولیک دقت بالاتری در تکرارپذیری (Repeatability) دارد چون فشار گیرش همیشه یکسان است. در سیستم معمولی، میزان سفت بودن ممکن است بسته به خستگی اپراتور متغیر باشد. با این حال، سه نظام هیدرولیک هزینه اولیه بالاتری دارد و نیاز به تعمیرات تخصصی و نگهداری از سیستم روغن دارد. اگر در سیستم روغن نشتی ایجاد شود یا دما تغییر کند، فشار گیرش دستخوش تغییر میشود.
اگر تولیدکننده به دنبال سرعت بالا و خط تولید نیمهاتوماتیک است، سه نظام هیدرولیک برنده است. اما برای کارگاههای چندمنظوره با بودجه محدود، سه نظام معمولی همچنان گزینه منطقی و کارآمدی باقی میماند.